zobacz:  przerywnik.pl   autogielda.pl   e.autogielda.pl

Wtorek, 21 Października 2014, Imieniny obchodzą: Urszuli, Celiny, Hilarego

ds

Ogłoszenia pochodzą z serwisu autogielda.pl: PRZYJMĘ ROTTWEILERA miejscowość: Wrocław, data: 2014-10-21, ...szczegóły

GALERIA

NAPISZ DO NAS

Jeżeli masz problem, znalazłeś zwierzaka i szukasz jego właściciela lub chcesz znaleźć dom dla niechcianego pieska czy kotka, napisz do nas, wyślij zdjęcia, a zamieścimy informacje na naszej stronie. Jeżeli masz fajnego pupila i chcesz, żeby jego zdjęcie ukazało się na naszej stronie, napisz do nas. Czekamy na wasze e-maile w każdej sprawie dotyczącej zwierząt.

gosia@autogielda.pl

Osoby przesyłające zdjęcia i opowiadania na nasz e-mail oświadczają, ze są ich autorami i wyrażają zgodę na zamieszczenie tych materiałów na naszej stronie internetowej. Prosimy o podawanie imienia, nazwiska i adresu (adres tylko do wiadomości redakcji).

NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE

NAJNOWSZE

Fot. fot. I. Zamojska; kosarz ścienny

Fot. fot. I. Zamojskakosarz ścienny

Zwierzęta nie całkiem domowe (1)

Jerzy Bogobowicz


Głowotułów, cztery pary ciemnych, zagiętych jak szpony odnóży krocznych, cztery pary oczu i gwałtowne ruchy nie wzbudzają sympatii, wręcz przeciwnie - przyprawiają o dreszcze. Boją się ich nie tylko ludzie, ale i małpy. Strach jest tak powszechny i paniczny, że doczekał się własnej nazwy - arachnofobia, czyli nieuzasadniony lęk przed pająkami

O ile niektórych pająków tropikalnych rzeczywiście powinniśmy się bać - ich jad może być śmiertelny dla człowieka, o tyle nasze rodzime ośmionogi nie są groźne. Bolesnym dla człowieka jadem dysponuje jedynie topik (Argyroneta aquatica) oraz rzadko spotykany kolczak zbrojny (Chiracanthium punctorium). Czasem możemy też natknąć się w Bieszczadach na tarantulę ukraińską (Lycosa singorinsis), ale i ona bardziej groźna jest z nazwy niż rzeczywiście niebezpieczna. Choć ich wygląd wielu odstrasza, zwyczaje i sposoby przetrwania budzą ciekawość. Zachwycamy się też pięknymi pajęczynami, szczególnie gdy ozdobione są kroplami rosy. Myślę więc, że warto trochę bliżej poznać rodzime pająki.



Budowa

Ich ciało składa się głowotułowia połączonego z odwłokiem bardzo wąskim segmentem. Posiadają cztery pary oczu tak rozmieszczonych, że kąt widzenia wynosi prawie 360 stopni. Mimo takich możliwości, większość pająków nie widzi zbyt dobrze. Do orientacji w terenie służą im znajdujące się przy otworze gębowym nogogłaszczki, z których korzystają jak owady ze swych czułków. To zresztą nie jedyna funkcja nogogłaszczek. Zwierzęta przytrzymują nimi ofiarę nadzianą na szczękoczułki, a samce wykorzystują je również jako narzędzia kopulacyjne. Za pomocą zakończonych pazurkami szczękoczułek pająk przekłuwa ofiarę i wstrzykuje jej jad lub walczy z przeciwnikiem.

Do przemieszczania służą pająkom cztery pary odnóży krocznych. Na szczególną uwagę zasługują odnóża kosarza ściennego (Opilio parietinus), jednego z naszych nie całkiem domowych współlokatorów. Co prawda biologicznie nie należy on do grupy pająków, a do kosarzy, jednak z powodu wyglądu łatwo wziąć go za pająka tym bardziej, że zarówno pająki jaki i kosarze przynależą do tego samego rzędu pajęczaków. Otóż odnóża kroczne korsarza ściennego charakteryzują się wyjątkową długością dochodzącą aż do 10 cm. Gdy pająk jest zagrożony, huśta się na nich w górę i w dół, aby odstraszyć przeciwnika, a gdy to nie pomaga, salwuje się ucieczką. Jeśli przeciwnik jest wyjątkowo agresywny i uparty, kosarz ma jeszcze jedną sztuczkę w zanadrzu. W razie potrzeby odrzuca jedną kończynę, która nadal się ruszając odwraca uwagę przeciwnika od uciekającej na siedmiu nogach niedoszłej zdobyczy. Niestety utracone odnóże nie odrasta. Jeśli więc spotkamy w naszym mieszkaniu, siedmionogiego pająka możemy być pewni, że to właśnie kosarz ścienny weteran jakiejś groźnej potyczki.

Na końcu odwłoka pająków umieszczone są kądziołki przędne, z których wydostaje się nić niezbędna do budowy znanych nam pajęczyn. Nić składa się z substancji białkowej, wydzieliny, która twardnieje w kontakcie z powietrzem. Jest niezwykle elastyczna i wytrzymała. Drut stalowy o tej samej średnicy zerwałby się znacznie szybciej. Nie można byłoby go również rozciągnąć o jedną trzecią długości, tak jak można nić pajęczą.



Pajęczyny

Jedwabne nici służą nie tylko do tkania pajęczyn. Budowane są z nich również kokony i liny asekuracyjne, wykorzystywane podczas wspinaczki, opuszczania się w dół i do skoków na ofiarę. Młode pająki posługują się lekkimi, jedwabnymi nićmi jako środkiem transportu unoszonym przez wiatr podczas swobodnego rozsiedlania. Jesienne babie lato to właśnie sposób pająków na zmianę terytorium.

Rodzajów przędzy tkanej przez ośmionogi jest tyle, ile zadań maja do wykonania. Nici asekuracyjne oraz służące do przemieszczania się pająka są suche. Te, w które ma się złapać potencjalna ofiara, pokryte są specjalną, lepką substancją wydzielaną przez gruczoły umieszczone obok kądziołków przędnych. Jeszcze inną substancją pokryte są nici do budowy kokonów, w których przezimują młode. Także kształty i rodzaje pajęczyn różnią się między sobą.

Chyba najbardziej znana i najczęściej podziwiana jest pajęczyna w kształcie koła. Od jej centralnego punktu rozbiegają się promieniście szprychy, wokół których rozpięta jest lepka nić służąca usidleniu zdobyczy. To najprawdopodobniej dzieło krzyżaka ogrodowego (Araneus diamedatus), łąkowego (Araneus quadratus) lub tygrzyka paskowanego (Argiope bruennichii). Zarówno krzyżak jak i tygrzyk swą nazwę zawdzięczają charakterystycznemu wyglądowi. Ten pierwszy często ozdobiony jest białym krzyżem na jednobarwnym tle, a odwłok tygrzyka pokrywają żółte paski, które upodobniają go do tygrysa.

Niepozorna, szarobrunatna samica poskocza krasnego (Resus niger) całe życie spędza w głębokiej norce wyścielonej jedwabiem. Nad wejściem plecie daszek i odchodzące od niego nici łowne. W tą sprytną pułapkę wpadają najczęściej chrząszcze i krocionogi. Podobną metodę stosuje osnuwnik pospolity (Linyphia triangularis) tkając między gałęziami lub trawami poziomą sieć, coś w rodzaju hamaka. Gdy w krzyżujące się nad pajęczyną nici łowne uderzy przelatujący owad, spada prosto na nią. Pod pajęczyną czai się już na niego osnuwnik.

Pajęczyna w kształcie dzwonu to dzieło topika (Argyroneta aquatica) zwanego też czasem wodnikiem. Ta druga nazwa związana jest ze środowiskiem, w którym żyje, bowiem topik swą sieć umieszcza pod wodą. Napełnia ją następnie powietrzem przenoszonym znad powierzchni między kądziołkami i włoskami pokrywającymi ciało. Jak można się domyśleć jego menu stanowią drobne zwierzęta wodne.

Przyznają Państwo, że nawet ta pobieżna prezentacja rodzimych pająków pozwala stwierdzić, że są to stworzenia ciekawe, a jeśli chodzi o obyczaje równie interesujące jak ich tropikalni koledzy.

Fot. fot. I. Zamojska; krzyżak łąkowy tka siećFot. fot. I. Zamojska; krzyżak łąkowy tka siećFot. fot. A. Hernik; krzyżak ogrodowyFot. fot. A. Hernik; krzyżak ogrodowy wędruje po suchej niciFot. fot. I. Zamojska; pajęczyna
Fot. fot. I. Zamojska; pajęczynaFot. fot. I. Zamojska; pajęczynaFot. fot. A. Hernik; tygrzyk paskowany czatuje na ofiarę

SZUKAJ

NASZE GAZETY

OGŁOSZENIA

miejscowość: Wrocław

data: 2014-10-21

miejscowość: Pawłowice Wielkie

data: 2014-10-21

cena: 140,00 PLN

miejscowość: Byczyna

data: 2014-10-21

cena: 200,00 PLN

miejscowość: Bolesławiec

data: 2014-10-21

cena: 1 200,00 PLN

miejscowość: Bolesławiec

data: 2014-10-20

miejscowość: Lwówek Śląski

data: 2014-10-21

cena: 450,00 PLN

miejscowość: Wierzbno

data: 2014-10-21

miejscowość: Pawłowice Wielkie

data: 2014-10-21

miejscowość: Oława

data: 2014-10-21

cena: 470,00 PLN

miejscowość: Lubin

data: 2014-10-21

NASZE SERWISY

Autogielda  Odjazd  M2 Planeta zwierząt  Erotyka

Redakcja: gosia@autogielda.pl

Copyright © 2008 Autogielda - M. MAJSKI, J. STYRNA - SPÓŁKA JAWNA